ฉันเกลียดทุกครั้งที่เธอถามว่าฉันจะไปไหน
ฉันเกลียดทุกครั้งที่เธอถามฉันว่าฉันจะกลับมาเมื่อไร
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะถามไปทำไม
ในเมื่อฉันก็กลับมาหาเธอทุกที
ฉันเกลียดที่เธอมองเห็นฉันเป็นเด็กๆ
แต่ก็เห็นๆว่าฉันไม่ได้ตัวเล็กๆอีกแล้วนี่
ช่วยลืมตาดูหน่อยซักนิดก็ดี ว่าตอนนี้ฉันอายุเท่าไรกัน
ฉันโตขึ้น เธอแก่ลง
แต่เราเติบโตไปด้วยกัน
ฉันไม่ใช่เด็กๆเล็กๆคนนั้นอีกต่อไปแล้ว
ฉันอยากให้เธอโต
แต่เธอกลับเด็กลง
ฉันสับสนเพราะฉันจำเธอไม่ได้
ฉันจำไม่ได้ว่าฉันเคยรักเธอแค่ไหน
เมื่อก่อนฉันเคยบอกรักเธอบ่อยไป
แต่ตอนนี้ฉันทำไม่ได้
เพราะฉันไม่แน่ใจ
ว่าใครที่ฉันอยู่ด้วยตอนนี้นั้น
ใช่คนเดิมที่ฉันเคยรักหรือเปล่า
เธอเปลี่ยนไป และ ฉันก็เปลี่ยนไป
สักวันฉันอาจจำเธอได้
เข้าใจฉันหน่อยนะ
แม้ว่าฉันจะไม่อยากพูดกับเธอในตอนนี้ก็ตาม
